Αρχική
AddThis Social Bookmark Button

Ο Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο
Στο ακρωτήρι του Σουνίου οι Αθηναίοι οικοδόμησαν ένα ιερό περιβαλλόμενο από τείχος. Το ιερό περιελάμβανε ναούς αφιερωμένους στους θεούς της πόλης. Ο κυριότερος ναός ήταν αφιερωμένος στον Ποσειδώνα, το θεό της θάλασσας. Πρόκειται για ένα ναό δωρικού ρυθμού και είναι ο μόνος ναός που έχει διασωθεί μέχρι σήμερα.

 

Πληροφορίες Επίσκεψης - Κείμενο - Image Gallery

 

Κάντε κλικ εδώ για να δείτε τις Πληροφορίες Επίσκεψης.

Τηλέφωνο: +30 22920 39363
Ωράριο: Από τις 9.30 έως τη δύση του ηλίου. Να υπολογίζετε ότι η τελευταία είσοδος είναι περίπου στις 19.45.
Google Map
Πρόσβαση: Μία ώρα και 15 λεπτά από το κέντρο της Αθήνας οδικώς.
Εισιτήριο: 4 ευρώ
Για τα παιδιά και τους νέους έως 18 ετών η είσοδος είναι ελεύθερη.
Για τους φοιτητές των χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης η είσοδος είναι ελεύθερη.
Για τους φοιτητές των χωρών εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης: 2 ευρώ
Για τους επισκέπτες άνω των 65 ετών: 2 ευρώ



Κείμενο

ΤΟ ΙΕΡΟ ΤΟΥ ΣΟΥΝΙΟΥ Το ακρωτήρι του Σουνίου αποτελούσε κατά την αρχαιότητα το νότιο όριο της επικράτειας της πόλης- κράτους των Αθηνών. Στο ακρωτήρι του Σουνίου οι Αθηναίοι οικοδόμησαν ένα ιερό περιβαλλόμενο από τείχος. Το ιερό περιελάμβανε ναούς αφιερωμένους στους θεούς της πόλης. Ο κυριότερος ναός ήταν αφιερωμένος στον Ποσειδώνα, το θεό της θάλασσας. Πρόκειται για ένα ναό δωρικού ρυθμού και είναι ο μόνος ναός που έχει διασωθεί μέχρι σήμερα. Βρίσκεται σε ύψος 73 μέτρων από τη θάλασσα. Ο δεύτερος σε σπουδαιότητα ναός ήταν αφιερωμένος στη θεά Αθηνά, τη θεά της σοφίας και τη θεά από την οποία πήρε την ονομασία της η πόλη. Στον υπαίθριο χώρο του ιερού ήταν στημένα αγάλματα, αφιερώματα της πόλης ή επιφανών Αθηναίων προς τους θεούς. Ένα από αυτά είναι γνωστό ως ο «Κούρος του Σουνίου» και εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Κατά την αρχαιότητα οι ναοί και τα αγάλματα δεν ήταν ολόλευκα, ήταν διακοσμημένα με χρώματα.

Η ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ ΣΟΥΝΙΟ- ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ  Οι περσικοί πόλεμοι είναι ένας σημαντικός σταθμός στην ιστορία των Ελλήνων. Οι Πέρσες επιχείρησαν δύο εκστρατείες εναντίον των Ελλήνων συγκεντρώνοντας στρατό από κάθε γωνιά της αυτοκρατορίας τους: μία το 490 π.Χ. και άλλη μία δέκα χρόνια αργότερα το 480 π.Χ. Οι κρατικοί σχηματισμοί των Ελλήνων –πόλεις- κράτη και βασίλεια- συμμάχησαν προκειμένου να αποκρούσουν τον Πέρση εισβολέα. Και οι δύο εκστρατείες κατέληξαν σε αποτυχία παρά τη συντριπτική αριθμητική υπεροχή του περσικού στρατού. Οι Έλληνες ενωμένοι νίκησαν, επειδή μάχονταν για την ελευθερία τους. Η ελευθερία είναι ένα μία έννοια θεμελιώδης για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Οι Πέρσες και οι υπόδουλοι σε αυτούς λαοί μάχονταν από φόβο για τον Πέρση βασιλιά, δε γνώριζαν τί σημαίνει ελευθερία. Στις μάχες των περσικών πολέμων πρωταγωνίστησαν οι Αθηναίοι και οι Σπαρτιάτες. Οι νίκες στους περσικούς πολέμους τόνωσαν το αίσθημα της εθνικής υπερηφάνειας και της αυτοπεποίθησης των Ελλήνων και έδωσαν ώθηση στον πολιτισμό.

Κατά τη διάρκεια της δεύτερης περσικής εκστρατείας, η στρατιωτική ηγεσία της πόλης- κράτους των Αθηνών έκρινε ότι οι Αθηναίοι έπρεπε να εγκαταλείψουν την πόλη τους και να οργανώσουν αλλού την άμυνά τους. Έτσι, οι Πέρσες εισέβαλαν στην έρημη πόλη και τη λεηλάτησαν. Πυρπόλησαν τους ιερούς ναούς της Ακροπόλεως και του Σουνίου. Οι Αθηναίοι από μακριά μπορούσαν να δουν τις φλόγες από τη φωτιά που κατέκαιγε την πόλη τους να υψώνονται στον ουρανό. Όμως δεν πτοήθηκαν, επειδή γνώριζαν ότι η δύναμη της πόλης τους βρισκόταν στην ισχύ του ναυτικού της και πάνω απ' όλα στην ψυχή των ανθρώπων της. Μετά τη νίκη οι Αθηναίοι επέστρεψαν στην πόλη τους και διαπίστωσαν το μέγεθος της καταστροφής.

Τώρα, η Αθήνα αναλαμβάνει ηγετικό ρόλο μεταξύ των Ελλήνων. Στην πολιτική ζωή της πόλης πρωταγωνιστεί πρώτα ο Κίμων και ύστερα ο Περικλής. Ο Περικλής προάγει τους δημοκρατικούς θεσμούς. Με τις μεταρρυθμίσεις του οι πολίτες συμμετέχουν όλο και περισσότερο στη διοίκηση της πόλης τους. Η δύναμη των αριστοκρατών περιορίζεται. Τα χρόνια που πρωταγωνίστησε ο Περικλής στην πολιτική ζωή της Αθήνας, από το 461 έως το 429 π.Χ., είναι γνωστά ως «ο χρυσός αιώνας του Περικλή»- «αιώνας» που διαρκεί στην πραγματικότητα μόνο τριάντα χρόνια! Με πρωτοβουλία του Περικλή ανοικοδομούνται οι ιεροί ναοί της Ακροπόλεως και του Σουνίου. Οι ναοί που βλέπουμε σήμερα στην Ακρόπολη και ο ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο ανεγέρθηκαν στα πλαίσια του οικοδομικού προγράμματος του Περικλή. Ο ναός του Ποσειδώνα που βλέπουμε σήμερα αποπερατώθηκε σαράντα περίπου χρόνια μετά τη δεύτερη περσική εισβολή, δηλαδή γύρω στο 440 π.Χ.

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΘΗΣΕΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΥ Η τοποθεσία του Σουνίου σχετίζεται με το μύθο του Θησέα και του Μινώταυρου. O μύθος τοποθετείται χρονολογικά μία χιλιετία πριν κτιστεί ο ναός του Ποσειδώνα.

Γύρω στο 1.450 π.Χ. η Αθήνα ήταν βασίλειο, όπως όλα τα άλλα βασίλεια της εποχής. Στο λόφο της Ακρόπολης στη θέση του Παρθενώνα υπήρχε ένα ανάκτορο, όπου κατοικούσε ο βασιλιάς ο Αιγαίας με την οικογένειά του. Η Αθήνα εκείνη την εποχή εκτός από φόρο κανονικό, ήταν υποχρεωμένη να πληρώνει και φόρο αίματος στη θαλασσοκράτειρα Κρήτη. Κάθε εννιά χρόνια επτά νέοι και επτά νέες κληρώνονταν και στέλνονταν στην Κρήτη προκειμένου να δοθούν ως τροφή στο Μινώταυρο, ένα φοβερό τέρας που είχε κεφάλι και ουρά ταύρου και κορμί άντρα και κατοικούσε στο Λαβύρινθο. (Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι ο Λαβύρινθος ταυτίζεται με τις αποθήκες που βρίσκονταν στο υπόγειο του ανακτόρου. Πρόκειται για ένα πολύπλοκο σύστημα διαδρόμων και δωματίων.

Ο Θησέας, ο γιος του Αιγαία, προσφέρθηκε να συμπεριληφθεί στην ομάδα των νέων που θα πήγαιναν στην Κρήτη και κατάφερε να σκοτώσει το Μινώταυρο, απαλλάσσοντας την Αθήνα από την τυραννία του Μίνωα. Ο Θησέας κατάφερε να εντοπίσει και να σκοτώσει το Μινώταυρο. Πώς όμως βρήκε την έξοδο από το Λαβύρινθο; Η Αριάδνη, η κόρη του Μίνωα, που είχε ερωτευτεί το Θησέα, του έδωσε ένα κουβάρι νήμα. Τον συμβούλεψε να δέσει την άκρη του νήματος στην είσοδο και να το ξετυλίγει καθώς προχωρούσε στους διαδρόμους του Λαβυρίνθου. Έτσι, ο Θησέας ακολουθώντας την πορεία του νήματος μπόρεσε να βρει την έξοδο.
 
Όταν, ο Θησέας έφυγε από την Κρήτη, για να επιστρέψει στην Αθήνα, πήρε μαζί του την Αριάδνη. Ήταν δυο ερωτευμένοι νέοι. Ο Θησέας όμως κατά το ταξείδι της επιστροφής άλλαξε γνώμη και εγκατέλειψε την Αριάδνη στη Νάξο, ένα νησί του Αιγαίου. Την εγκατέλειψε, επειδή σκεφτόταν μία άλλη κοπέλα με την οποία ήταν ερωτευμένος στην Αθήνα. Ο Διόνυσος, ο θεός του κρασιού και του θεάτρου, βρήκε την Αριάδνη στη Νάξο, την ερωτεύτηκε και την παντρεύτηκε.

Το πλοίο που είχε μεταφέρει το Θησέα και τους άλλους νέους στην Κρήτη είχε μαύρα πανιά λόγω του τραγικού προορισμού τους. Ο βασιλιάς Αιγαίας είχε ζητήσει από το γιο του, εάν κατάφερνε να σκοτώσει το Μινώταυρο και να επιστρέψει ζωντανός από την Κρήτη, να αλλάξει τα μαύρα πανιά του πλοίου με λευκά. Ο Θησέας το ξέχασε. Ο πατέρας του, αντικρίζοντας τα μαύρα πανιά, αυτοκτόνησε πέφτοντας στη θάλασσα από ένα γκρεμό στο Σούνιο, όπου καθόταν όλη μέρα κοιτάζοντας προς τον ορίζοντα και ελπίζοντας να επιστρέψει ο γιος του ζωντανός. Η θάλασσα στην οποία έπεσε ο Αιγαίας ονομάστηκε Αιγαίο Πέλαγος.

 

Image Gallery

Ο «Κούρος του Σουνίου». Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.
Στον περίβολο του ιερού του Σουνίου ήταν στημένα αγάλματα. Τα αγάλματα ήταν αναθήματα εύπορων ιδιωτών ή της πόλης των Αθηνών προς τους θεούς που λατρεύονταν στο Σούνιο, δηλαδή του θεού Ποσειδώνα και της θεάς Αθηνάς. «Κούρος» είναι ένας τύπος αγάλματος που αναπαριστά ένα νέο άντρα.

 

Αναπαράσταση του ναού του Ποσειδώνος